متمرد

واژه "متمرد" به معنای کسی است که به فرمان یا قانون خاصی تن نمی‌دهد و در واقع به نوعی نافرمان یا سرکش است. در زیر برخی از نکات نگارشی و قواعد فارسی مربوط به این کلمه آورده شده است:

1. نحوه نوشتن:

   • "متمرد" با حروف فارسی نوشته می‌شود و از حروفی چون م، ت، م، ر و د تشکیل شده است.

2. نوع کلمه:

   • "متمرد" صفت است و می‌تواند به عنوان توصیف‌کننده‌ای برای یک اسم استفاده شود. به عنوان مثال: "کودک متمرد".

3. صرف و تنوع:

   • این کلمه می‌تواند به صورت‌های مختلفی بسته به لحن و نوع جمله به کار رود، اما در حالت ساده به صورت "متمرد" باقی می‌ماند.

4. معادل‌های دیگر:

   • بسته به متن، ممکن است از واژه‌هایی مانند "نافرمان"، "سرکش" یا "مخالف" نیز برای بیان مفهوم مشابه استفاده شود.

5. ترکیبات:

   • می‌توان این کلمه را به صورت ترکیبی نیز به کار برد. به عنوان مثال: "متمردینی" یا "متمردانه".
6. جملات مثال:
   • "او همیشه متمرد است و به راحتی از قوانین پیروی نمی‌کند."
   • "سازمان تلاش می‌کند تا با متمردانی که قوانین را نقض می‌کنند، مقابله کند."

این نکات می‌تواند به درک و استفاده صحیح از کلمه "متمرد" در نوشتار فارسی کمک کند.

1. علی به دلیل رفتار متمردش در مدرسه، مجبور شد با مشاور گفتگو کند.
2. رفتار متمردانهٔ او باعث شد که خانواده‌اش نگران آینده‌اش شوند.
3. در داستان، قهرمان متمرد تصمیم می‌گیرد تا علیه ظلم سر به شورش بگذارد.