میداء

معنی: میداء. [ م َ ] (ع اِ) برابر. مقابل . (منتهی الارب ). مقابل و برابر؛ گویند هذا میداؤه ، این برابر آن است و هذا بمیدائه ، این در مقابل آن است . (از ناظم الاطباء) (منتهی الارب ، ماده ٔ م ی د). مقابل ، گویند داره میداء داره ؛ ای حذاؤه . || پیشاپیش . (منتهی الارب ). || میداءالطریق ؛ دو کرانه ٔ راه و دوری آن . (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) . دو جانب طریق و بعد آن . (از اقرب الموارد). || نهایت و پایان چیزی . (منتهی الارب ). مبلغ چیزی . (از اقرب الموارد). || قیاس چیزی . || غایت . میدی . (منتهی الارب ). رجوع به میدی شود.

... ادامه

368 | 0

نمایش تصویر

اطلاعات بیشتر واژه

آواشناسی:

منبع: لغت‌نامه دهخدا

معادل ابجد: 55

شمارگان هجا:

دیگر زبان ها

عربی

ميدا

فرم ورود

آدرس بخش انتخاب شده

رویداد ها - امتیازات

زیر مجموعه ها

سوالات متداول

میداء

معنی کلمه میداء

معنی واژه میداء

میداء

اطلاعات بیشتر واژه

500 کاراکتر باقی مانده

جعبه لام تا کام

تبلیغات توضیحی

تبلیغات موضوعی

تبلیغات تصویری