تباهی ناپذیر

کلمه "تباهی ناپذیر" ترکیبی از دو واژه است: "تباهی" و "ناپذیر".

1. تباهی: به معنای فساد، ویرانی و نابودی است. این کلمه از ریشه "تباه" به معنای خراب شدن و فاسد شدن مشتق شده است.

2. ناپذیر: به معنی غیرقابل قبول یا غیرقابل پذیرش است. این واژه از ترکیب "نا" (که برای نفی به کار می‌رود) و "پذیر" (به معنای قابل قبول بودن) تشکیل شده است.

نکات نگارشی:

• فاصله‌گذاری: می‌توان بین دو بخش "تباهی" و "ناپذیر" فاصله نگذاشت، زیرا این دو واژه به هم پیوسته هستند و به یک مفهوم اشاره می‌کنند.

• نکته اعراب‌گذاری: در نگارش کلمه "تباهی ناپذیر"، به خاطر نداشتن علامت‌های اضافه، نیازی به اعراب‌گذاری نیست. اما اگر بخواهید جمله‌ای با این کلمه بسازید، باید به نحوه‌ای مناسب اعراب‌گذاری کنید.

مثال‌های کاربردی:

• «ایمان به حقایق، همیشه تباهی ناپذیر خواهد بود.»
• «در دنیای امروز، صداقت و راستگویی تباهی ناپذیر است.»

با رعایت این اصول می‌توانید از کلمه "تباهی ناپذیر" به درستی استفاده کنید.