تدلل

کلمه "تَدَلُّل" به معنای ناز کردن، لوس شدن و نرمش در رفتار به کار می‌رود. در قواعد فارسی و نگارشی، به چند نکته در مورد این کلمه می‌توان اشاره کرد:

1. نحوه نوشتار: این کلمه با "ت" و "ل" تکی و با "ل" دوگانه نوشته می‌شود. همچنین، هم‌نوشت با "ذ" که در زبان عربی وجود دارد، در فارسی به "د" تبدیل شده است.

2. تلفظ: این کلمه به صورت "تَدَلُّل" تلفظ می‌شود. توجه به تاکید بر روی حروف و لحن کلام در بیان این کلمه اهمیت دارد.

3. ساختار صرفی: در صورت نیاز به صرف کلمه می‌توان از اشکال مختلف آن مانند تدلل کردن (فعل) استفاده کرد.

4. استفاده در جملات: کلمه "تدلل" معمولاً به صورت مفعول در جملات به کار می‌رود. به عنوان مثال: "او با تدلل از پدرش خواست که اجازه دهد به مهمانی برود."

5. فعل متعدی: این کلمه به عنوان یک فعل قابل ترجمه به زبان‌های دیگر، به ویژه از منظر احساسات و رفتارها، اهمیت دارد.

به طور کلی، کلمه "تدلل" در متون ادبی و روزمره معنایی لطیف و احساسی دارد و می‌توان آن را در زمینه‌های مختلف به کار برد.