لاکردار

کلمه "لاکردار" در زبان فارسی به معنای "بی‌کفایت" یا "بی‌عمل" است و معمولاً در زمینه‌هایی استفاده می‌شود که به ناتوانی یا عدم کارایی اشاره دارد. درباره‌ی قواعد استفاده از این کلمه و نگارش آن می‌توان به نکات زیر اشاره کرد:

1. نوشتار صحیح: این کلمه به شکل "لاکردار" نوشته می‌شود و باید در جمع یا به صورت صفت به تنهایی استفاده گردد.

2. تطابق وزن و صرف: در جملات، باید دقت شود که این کلمه با اسم‌هایی که به آن نسبت داده می‌شود، از نظر تعداد و جنس (مفرد یا جمع، مذکر یا مؤنث) همخوانی داشته باشد. برای مثال: "او یک فرد لاکردار است."

3. استفاده در جملات: این کلمه در جملات توصیفی می‌تواند به صورت مستقیم در توصیف شخصیت، کارایی یا ویژگی‌های افراد به کار رود. برای مثال: "این پروژه به دلیل عدم همکاری اعضای تیم، لاکردار باقی ماند."

4. تنوع در کاربرد: می‌توان این کلمه را در ترکیب با واژه‌های دیگر نیز به کار برد. برای مثال: "مدیریت لاکردار" یا "گروه لاکردار".

5. رعایت علائم نگارشی: هنگام استفاده از این کلمه در جملات، باید به علائم نگارشی توجه کرد تا معنی و مفهوم جمله به درستی منتقل شود.

با رعایت این نکات می‌توانید کلمه "لاکردار" را به درستی و مطابق با قواعد زبان فارسی و نگارشی استفاده کنید.

1. در فیلم جدیدی که دیدم، شخصیت اصلی به خاطر رفتارهای لاکردار خود با مشکلاتی روبرو شد.
2. لاکردار بودن در جامعه می‌تواند منجر به از دست دادن اعتماد دیگران شود.
3. او هرگز فکر نمی‌کرد که این تصمیم لاکردارانه‌اش چنین پیامدهایی داشته باشد.