آن گاه

کلمه «آن گاه» به معنای «پس از آن» یا «سپس» در زبان فارسی به کار می‌رود و به عنوان قیدی زمانی استفاده می‌شود. برای استفاده‌ی صحیح از «آن گاه» و نگارش آن، به نکات زیر توجه کنید:

1. نوشتار صحیح: «آن گاه» یک عبارت مرکب است و باید با فاصله نوشته شود. به این معنا که نباید آن را به صورت «آنگاه» واحد نوشت. عبارت صحیح «آن گاه» است.

2. جایگاه در جمله: «آن گاه» معمولاً در جملات زمانی به کار می‌رود و می‌تواند در ابتدای جمله، میانه یا انتهای آن قرار گیرد.

   مثال:

   • آن گاه که فصل بهار فرا می‌رسد، طبیعت زنده می‌شود.
   • در ابتدا کار را شروع کردیم، آن گاه به نتیجه رسیدیم.

3. استفاده در متن‌های رسمی: استفاده از «آن گاه» در متن‌های رسمی و ادبی معمول است و می‌تواند به روانی و زیبایی متن کمک کند.

4. اجتناب از کلمات هم‌معنا: در برخی مواقع ممکن است به جای «آن گاه» از کلمات دیگری مانند «سپس» یا «بعد» استفاده شود. انتخاب بین این‌ها وابسته به سبک نوشتاری و سلیقه شخصی است.

با رعایت این نکات، می‌توانید از «آن گاه» به شیوه‌ای صحیح و مؤثر در نوشتار خود استفاده کنید.

1. آن گاه که شب فرا می‌رسد، ستاره‌ها در آسمان می‌درخشند.
2. او پس از چند سال دوباره به خانه‌اش برگشت و آن گاه یاد خاطرات گذشته‌اش زنده شد.
3. آن گاه که باران باریدن گرفت، بوی خاک تازه فضا را پر کرد.