باعرضه

کلمه «با عرض» یا «با عرضۀ» در زبان فارسی به صورت رسمی و درست به شکل زیر نوشته می‌شود:

• باعرضه: این کلمه به معنای فردی است که ویژگی‌های مثبت و خوبی دارد و اکثراً به نیکی و مقام‌های اجتماعی توجه دارد.
• با عرضۀ: این شکل نشانه تکیه و تأکید بر روی کیفیت فرد دارد و همچنین در برخی مواقع به معنای «با احترام» در مکاتبات رسمی نیز استفاده می‌شود.

نکات نگارشی:

1. فاصله: اگر این کلمه به عنوان وصف به کار برود، بهتر است به شکل غیرملموس و غیررسمی از آن استفاده شود (مثلاً در مکالمات دوستانه). اما در نوشتار رسمی، به صورت «با عرضۀ» نوشته و به کار برده شود.

2. استفاده از فعل: در جمله‌سازی، می‌توان از این کلمه به عنوان صفت استفاده کرد. به طور مثال: «او شخصی باعرضه است.»

3. جایگاه: این کلمه معمولاً قبل از اسم یا به عنوان صفت فاعلی در جمله قرار می‌گیرد.

مثال‌هایی از استفاده:

1. «او همیشه باعرضه و مهربان است.»
2. «با عرضۀ این نامه، خواسته‌های خود را مطرح می‌کنم.»

با توجه به کاربرد و نگارش صحیح این کلمه می‌توانید به درستی از آن در متن‌های خود استفاده کنید.

1. او باعرضه‌ترین فرد در تیم ما است و همیشه بهترین ایده‌ها را ارائه می‌دهد.
2. مدیر جدید شرکت باعرضه و با پشتکار، توانسته است فروش را افزایش دهد.
3. این محصول باعرضه و با کیفیت بالا، توجه مشتریان را جلب کرده است.