توانمندی

کلمه "توانمندی" در زبان فارسی به معنای قابلیت و توانایی در انجام کاری خاص است. در زیر به برخی از قواعد و نکات نگارشی مرتبط با این کلمه اشاره می‌شود:

1. نوشتار صحیح: کلمه "توانمندی" باید به صورت یکپارچه و بدون فاصله نوشته شود.

2. تلفظ: تلفظ صحیح این کلمه به صورت "tavānmandi" است.

3. مشتقات: از این کلمه می‌توان مشتقات و ترکیبات مختلفی ساخت، مانند:

   • توانمندسازی
   • توانمند
   • توانمندی‌های فردی یا اجتماعی

4. کاربرد: این کلمه در جملات به مفهوم توانایی و قابلیت به کار می‌رود. مثلاً:

   • "توانمندی‌های فردی در پیشرفت شغلی بسیار مهم است."

5. قواعد دستوری: در جمله‌ها، "توانمندی" معمولاً به عنوان اسم و در جایگاه فاعل یا مفعول قرار می‌گیرد.

6. به کار بردن با قیدها: می‌توان این کلمه را با قیدهای مختلف مانند "بالا"، "پایین"، "مختلف" و... ترکیب کرد. مثلاً: "توانمندی‌های بالا در این حوزه".

7. نکات نگارشی:
   • در نوشتار رسمی اصول نگارشی رعایت شود، مانند شروع جملات با حرف بزرگ و پایان آن‌ها با نقطه.
   • استفاده از کلمات هم‌معنی و متضاد برای غنای متن.

این نکات می‌تواند به بهبود نگارش شما در ارتباط با کلمه "توانمندی" کمک کند.

1. توانمندی‌های افراد در محیط کار می‌تواند به پیشرفت شرکت کمک شایانی کند.
2. با تقویت توانمندی‌های فردی، می‌توان به اهداف شخصی و حرفه‌ای دست یافت.
3. آموزش‌های مستمر به افزایش توانمندی‌های کارکنان و بهبود عملکرد آنان منجر می‌شود.