درازدست

کلمه "درازدست" در زبان فارسی به صورت زیر قابل تحلیله:

1. نحو: "درازدست" یک اسم ترکیبی است که از دو قسمت "دراز" و "دست" تشکیل شده است. "دراز" به معنای طولانی و "دست" به معنای عضو حرکتی بدن است. بنابراین، دراز دست به معنای دست طولانی می‌باشد.

2. نگارش:

   • ضبط صحیح: کلمه باید به صورت یکجا و بدون فاصله نوشته شود.
   • نوشتار: در نوشتار رسمی، بهتر است از علامت های نگارشی مناسب استفاده شود، مثلاً در متن های ادبی یا رسمی.

3. معنی: در بعضی از زمینه‌ها، این کلمه می‌تواند به عنوان صفتی برای توصیف افراد یا اشیاء با دست‌های بزرگ یا بلند استفاده شود.

4. استفاده در جملات:
   • به عنوان مثال: "او دارای درازدست است و کارهای دستی او بسیار سریع و ماهرانه انجام می‌شوند."
   • یا "در بازی‌های ورزشی، درازدست بودن می‌تواند یک مزیت باشد."

با رعایت این نکات، می‌توان از کلمه "درازدست" به شکل صحیح و مناسب استفاده کرد.

البته! در اینجا چند مثال برای کلمه "درازدست" در جمله آورده شده است:

1. او به خاطر درازدست بودنش همیشه در کارهای طبیعت‌گردی برتری دارد.
2. بچه‌ها با توجه به درازدست خوشحال بودند و به راحتی می‌توانستند به شاخه‌های بلند درختان برسند.
3. درازدست بودن او باعث شد که در ورزش‌های مثل بسکتبال عملکرد بهتری داشته باشد.
4. در اجتماع، افرادی که درازدست هستند معمولا نقش‌های رهبری بیشتری را بر عهده می‌گیرند.

اگر کمک دیگری نیاز دارید، بفرمایید!