قَدَّمْتُمُوهُ

کلمه "قَدَّمْتُمُوهُ" از دو قسمت تشکیل شده است:

1. قدمت: این واژه از ریشه "قدّم" به معنای پیش‌بردن، جلو بردن یا ارائه دادن است. این فعل در زبان فارسی به معنای "پیشکش کردن" یا "تقدیم کردن" استفاده می‌شود.

2. تم: این پسوند به معنی "شما" و به صورت جمع است. به همین دلیل این فعل به صورت جمع و برای شما (جمع) صرف شده است.

3. ه: این ضمیر اشاره به معنی "او" یا "آن" است و در اینجا به چیزی که ارائه شده یا تقديم شده اشاره دارد.

نکات نگارشی و قواعدی

• فعل و زمان: این فعل در زمان ماضی و به صورت گذشته است. در زبان عربی (و در متن‌های ادبی فارسی) این نوع صرف فعل به معنای "شما آن را تقدیم کردید" است.

• استفاده در جملات: این واژه معمولاً در جملات سندی یا ادبی استفاده می‌شود و به نوعی به عملکردی که در گذشته توسط جمعی از افراد انجام شده اشاره می‌کند.

• زمینه‌های کاربرد: "قَدَّمْتُمُوهُ" در متون رسمی، علمی یا ادبی اهمیت دارد و معمولاً در جملات بیان‌گر عمل تقدیم کردن است.

با رعایت این نکات، می‌توانید از این کلمه به عنوان بخشی از زبان و ادبیات فارسی به درستی استفاده کنید.