وقتی که

کلمه "وقتی که" در زبان فارسی به عنوان یک قید زمان استفاده می‌شود و برای بیان زمان وقوع یک عمل یا حالت به کار می‌رود. قواعد نگارشی و زبانی مربوط به "وقتی که" شامل موارد زیر است:

1. استفاده به عنوان قید زمان: "وقتی که" معمولاً در جملات زمانی به کار می‌رود و بیانگر زمان وقوع یک عمل در مقایسه با عمل دیگر است. مثلاً:

   • "وقتی که باران می‌بارید، من در خانه بودم."

2. فاصله نوشتاری: "وقتی که" به طور معمول به صورت پیوسته نوشته نمی‌شود و باید بین "وقتی" و "که" فاصله باشد.

3. نحوه جانشینی: در جملات رسمی‌تر و ادبی، می‌توان به جای "وقتی که" از "آنگاه که" یا "زمانی که" استفاده کرد.

4. نقش در جمله: "وقتی که" معمولاً در ابتدای جمله یا در وسط آن قرار می‌گیرد و می‌تواند باعث بروز جملات شرطی یا توصیفی شود.

5. جملات شرطی و توصیفی: در برخی موارد، "وقتی که" می‌تواند به جملات شرطی مربوط شود، به ویژه زمانی که بخواهیم رابطه‌ای بین دو عمل برقرار کنیم. مثلاً:
   • "وقتی که تو بیایی، من هم می‌آیم."

توجه به این نکات می‌تواند به درست‌نویسی و فهم صحیح جملات دارای "وقتی که" کمک کند.