مقرر

کلمه "مقرر" در زبان فارسی به عنوان صفت و اسم به کار می‌رود و قواعد و نکات نگارشی خاصی دارد. در زیر به برخی از این نکات اشاره می‌شود:

1. معنی و کاربرد:

   • "مقرر" به معنای تعیین شده، مشخص یا معین است. معمولاً در متون رسمی و قانونی استفاده می‌شود.

2. نحوه نوشتن:

   • این کلمه باید به صورت کامل و بدون تغییر نوشته شود. به عنوان مثال، نباید "مقّرر" یا اشکال دیگر آن را نوشت.

3. جنس و عدد:

   • "مقرر" می‌تواند به عنوان صفت برای نام‌های مذکر و مؤنث استفاده شود. به عنوان مثال:
     • جلسه مقرر (جمع)
     • قانون مقرر (مفرد)

4. نقش در جمله:

   • "مقرر" می‌تواند به عنوان صفت همراه اسم استفاده شود یا به عنوان اسم مستقل در جملات کاربرد داشته باشد.

5. درزبان رسمی و غیررسمی:

   • در متون رسمی و اداری معمولاً از "مقرر" بیشتر استفاده می‌شود، در حالی که در محاوره کمتر کاربرد دارد.

6. نکات نوشتاری:

   • در هنگام نوشتن متون، توجه به رسم‌الخط صحیح و نیز رعایت فاصله‌های مناسب بین کلمات و جملات اهمیت دارد.
7. استفاده از علائم نگارشی:
   • هنگام استفاده از "مقرر" در جملات، باید از علائم نگارشی مناسب (مانند ویرگول، نقطه، و ...) به درستی استفاده شود.

به طور کلی، رعایت دقت در نگارش و فهم معنای کلمات، از جمله "مقرر"، در نوشتار فارسی بسیار مهم است.

1. ساعات کار جدید طبق تصمیم هیئت مدیره مقرر شده است.
2. در جلسه‌ی امروز، تاریخ برگزاری کنفرانس به طور دقیق مقرر گردید.
3. طبق قانون، اجاره‌بها باید در موعد مقرر پرداخت شود.