كوتاهى آرزو

الإمامُ علیٌّ علیه السلام

مَنْ أيْقَنَ أنّهُ يُفارِقُ الأحبابَ، ويَسكُنُ التُّرابَ، ويُواجِهُ الحِسابَ، ويَسْتَغْنِي عَمّا خَلَّفَ، ويَفْتَقِرُ إلی ما قَدَّمَ، كانَ حَرِيّا بِقِصَرِ الأملِ وطُولِ العَملِ.

هر كه یقین كند كه از دوستان جدا خواهد شد و در دل خاك خواهد خفت و حساب و كتابی در پیش رو دارد و آنچه بر جای می نهد به كارش نخواهد آمد و به آنچه پیش فرستاده نیازمند است، سزاوار است كه رشته آرزو را كوتاه و دامنه عمل را دراز گرداند.

منبع: بحار الأنوار: 73/167/31.