كلیاتِ آفات دوستى

الإمام الصادق علیه السلام

إذا قالَ الرَّجُلُ لِأَخيهِ: اُفٍّ، اِنقَطَعَ ما بَينَهُما مِنَ الوِلايَةِ، و إذا قالَ: أنتَ عَدُوّي، كَفَرَ أحَدُهُما، فَإِذَا اتَّهَمَهُ انماثَ الإِيمانُ في قَلبِهِ كَما يَنماثُ المِلحُ فِي الماءِ.

امام صادق علیه السلام: هرگاه كسی به برادرش [از سر دل تنگی و درد] اُف بگوید، دوستی میان آنها گسسته می شود و اگر بگوید:« تو دشمن منی»، یكی از آن دو كافر شده است، و هر گاه به او تهمتی بزند ،ایمان در دلش چنان آب می شود كه نمك در آب، ذوب می شود.

منبع: الكافی: 2 / 170 / 5 عن إبراهیم بن عمر الیمانی، الخصال: 623 / 10 عن أبی بصیر ومحمّد بن مسلم عن الإمام الصادق عن آبائه علیهم السلام عن الإمام علیّ علیه السلام وفیه «كافر» بدل «عدوّی»، المؤمن: 67 / 175، تحف العقول: 114 عن الإمام علیّ علیه السلام ولیس فیها «من الولایة»، الاختصاص: 28 نحوه، مشكاة الأنوار: 105 ولیس فیه «وإذا قال أنت عدوّی كفر أحدهما» وفیه «اهنته» بدل «اتهمه» و ص 319 وفیه ذیله فقط. / در نسخه اى: به او اهانتى كند.