كلیاتِ آفات دوستى

قـالَ النّبِیّ صلی الله علیه و آله

إذا أحبَبتَ رَجُلاً فَلا تُمارِهِ، و لا تُجارِهِ، و لا تُشارِهِ، و لا تَسأَل عَنهُ؛ فَعَسی أن تُوافِقَ لَهُ عَدُوّا فَيُخبِرَكَ بِما لَيسَ فيهِ، فَيُفَرِّقَ ما بَينَكَ و بَينَهُ.

رسول خدا صلی الله علیه و آله: هرگاه با كسی دوست شدی، با او نزاع، رقابت و خصومت مكنو درباره اش [از دیگران]پرسش منما. چه بسا كه در این راه، با دشمن او برخورد كردی و او درباره اش چیزی برایت گفت ـ كه در او نیست ـ و بدین ترتیب، میان شما جدایی افكند.

منبع: حلیة الأولیاء: 5 / 136، عمل الیوم واللیلة لابن السنّی: 75 / 200، الفردوس: 1 / 279 / 1090 وفیه «لا تحادّه ولا تشادّه» بدل «لا تجاره ولا تشارّه» وكلّها عن معاذ بن جبل. / در نسخه اى: با او لجاجت و سختگیرى مكن.