ساتر العیوب: پوشاننده ی عیب ها

امام سجاد (ع) در دعای 16، فراز 21

وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السّلَامُ إِذَا اسْتَقَالَ مِنْ ذُنُوبِهِ، أَوْ تَضَرّعَ فِي طَلَبِ الْعَفْوِ عَنْ عُيُوبِهِ - يَا إِلَهِي فَلَكَ الْحَمْدُ فَكَمْ مِنْ عَائِبَةٍ سَتَرْتَهَا عَلَيّ فَلَمْ تَفْضَحْنِي، وَ كَمْ مِنْ ذَنْبٍ غَطّيْتَهُ عَلَيّ فَلَمْ تَشْهَرْنِي، وَ كَمْ مِنْ شَائِبَةٍ أَلْمَمْتُ بِهَا فَلَمْ تَهْتِكْ عَنّي سِتْرَهَا، وَ لَمْ تُقَلّدْنِي مَكْرُوهَ شَنَارِهَا، وَ لَمْ تُبْدِ سَوْءَاتِهَا لِمَنْ يَلْتَمِسُ مَعَايِبِي مِنْ جِيرَتِي، وَ حَسَدَةِ نِعْمَتِكَ عِنْدِي‏

نیایش، هنگامی که از گناهان خود طلب گذشت می‏کرد، یا در طلب عفو از عیوب خود زاری می‏نمود - س سپاس ترا ای معبود من چه بسا، عیبها که بر من مستور ساخته‏ای و مرا از افشای آن رسوا نکرده‏ای! و چه بسا گناه که بر من پوشیده‏ای و مرا به آن شهره نساخته‏ای و چه بسا آلودگیها و زشتیها که بجا آورده‏ام و پرده آن را بر من ندریده‏ای! و طوق آزار ننگ آن را بر گردنم نیفکنده‏ای. و زشتیهایش را بر همسایگان عیبجو و حسودان نعمتی که به من بخشیده‏ای آشکار نساخته‏ای

منبع: صحيفه سجاديه، ترجمه محمد مهدي رضايي، ويراستار رضا موذن زاده، 1389، چاپ ششم، قم، نشر جمال، دعای 16 فراز 21