خویشتنبین
licenseمعنی کلمه خویشتنبین
معنی واژه خویشتنبین
اطلاعات بیشتر واژه
کلمه «خویشتنبین» در زبان فارسی به معنای فردی است که بیش از حد به خود اهمیت میدهد و یا خود را برجستهتر از آنچه که هست میداند. در اینجا چند قاعده و نکته نگارشی درباره این کلمه مطرح میشود:
-
نقطهگذاری: این کلمه به صورت «خویشتنبین» نوشته میشود و باید توجه داشت که در نوشتار رسمی از علامت «نوشتن حرف بی به همراه حرف «ن»» (یعنی خط فاصله) استفاده شود.
-
نحوه استفاده: در جملات میتوان از این کلمه به عنوان صفت استفاده کرد. مثلاً: «او یک فرد خویشتنبین است و همیشه درباره موفقیتهای خود صحبت میکند.»
-
جنس کلمه: «خویشتنبین» یک صفت است و معمولاً به افراد نسبت داده میشود. بنابراین، باید در کاربرد این کلمه به جنسیت و تعدد آن دقت کرد.
-
قابلیت تطبیق: این کلمه میتواند به صورت مؤنث («خویشتنبین») و مذکر کاربرد داشته باشد، اما در موارد خاص ممکن است نیاز به تغییرات دیگری برای انطباق با قواعد جمع و مفرد داشته باشید.
- زبان ادبی: این کلمه در زبان ادبی و ادبیات فارسی نیز به اشتراک میرود و استفاده از آن میتواند به غنای متن کمک کند.
بهطور کلی، «خویشتنبین» یک کلمه مهم و صیقلدهنده در توصیف ویژگیهای شخصیتی است و باید در جای مناسب و با توجه به قواعد نگارشی استفاده شود.
- خویشتنبینان معمولاً در نظر دیگران بسیار خودشیفته و خودمحور به نظر میرسند.
- او به خاطر خویشتنبینیاش هیچگاه نمیتواند انتقادات را بپذیرد و همیشه خود را حق مطلق میداند.
- در دنیای امروز، بیشتر افراد به دنبال کسب شهرتند و برخی از آنها به سمت خویشتنبینی گرایش پیدا میکنند.