امان نامه

معنی: امان نامه . [ اَ م َ / م ِ ] (اِ مرکب ) زنهارنامه . خط امان . نامه ای که در ضمن آن زنهار و امان دهند : مأمون حائر ضحاک را بدو فرستاد تا امان نامه ٔ او قبول کرد. (تاریخ قم ص 223). مصلحت ما در آن است که پیشدستی کنیم و او را به مکر و حیلت بگیریم ... و امان نامه ٔ امیر قتلغشاه بستانیم . (تاریخ غازانی ص 114).

... ادامه

1049 | 0

نمایش تصویر

اطلاعات بیشتر واژه

آواشناسی:

منبع: لغت‌نامه دهخدا

معادل ابجد: 188

شمارگان هجا:

دیگر زبان ها

عربی

جواز المرور | المرور بأمان , إمتياز المرور , com.safeconduct

تشریح نگارش (هوش مصنوعی)

کلمه "امان نامه" که به معنای سندی است که فردی به دیگری برای حفظ جان یا امنیت خود در شرایط خاص می‌دهد، به صورت ترکیبی از دو کلمه "امان" و "نامه" تشکیل شده است. در نگارش این کلمه و استفاده از آن در متن، می‌توان به چند نکته توجه کرد:

نقطه‌گذاری: در صورتی که "امان نامه" در پایان جمله قرار دارد، باید علائم نگارشی مناسب (مانند نقطه) در انتهای جمله گذاشته شود.
شیوه نوشتار: این کلمه معمولاً به صورت پیوسته (امان‌نامه) نیز نوشته می‌شود. لذا هر دو شکل "امان نامه" و "امان‌نامه" قابل قبول است، اما در نگارش‌های رسمی و متون ادبی، شکل "امان‌نامه" بیشتر استفاده می‌شود.
جمله‌سازی: مانند تمام کلمات دیگر، باید در جملات به طرز صحیحی مورد استفاده قرار گیرد. مثال: "او برای حفاظت از جانش به امان‌نامه‌ای نیاز داشت."
قواعد جمع و مفرد: برای جمع بستن این کلمه از "ها" استفاده می‌شود؛ به عنوان مثال: "امان‌نامه‌ها".
استفاده در متون رسمی: در متون حقوقی و تاریخی، معمولاً این کلمه به کار می‌رود و نیاز است تا به صورت شفاف و دقیق توضیح داده شود.

با رعایت این قواعد، می‌توانید از "امان نامه" یا "امان‌نامه" به درستی در نگارش‌های فارسی استفاده کنید.

فرم ورود

آدرس بخش انتخاب شده

رویداد ها - امتیازات

زیر مجموعه ها

سوالات متداول