تباه خو

کلمه "تباه‌خو" بر اساس قواعد فارسی به شرح زیر بررسی می‌شود:

1. تحلیل واژه:

   • "تباه" به معنای فاسد، خراب یا بی‌ارزش است.
   • "خو" به معنای شیوه، طرز یا عادت است.
   • ترکیب این دو واژه به معنای "شیوه‌ی تباه" یا "عادت تباه" است.

2. قواعد نگارشی:

   • در نوشتن این کلمه، علامت "تعاون" (ـ) باید بعد از "تباه" و قبل از "خو" قرار گیرد تا نشان دهد که این دو واژه به هم متصل شده‌اند.
   • در فارسی معاصر، استفاده از کلمات مرکب باید به گونه‌ای باشد که معنا به وضوح منتقل شود. بنابراین، "تباه‌خو" به عنوان یک واژه مرکب باید در متنی بکار رود که مفهوم آن به خوبی روشن باشد.
3. نحوه استفاده:
   • هنگام استفاده از این کلمه در جمله، باید توجه داشت که تا حدودی بار منفی دارد و به انسانی اشاره دارد که عادت‌های ناپسند و تباه دارد.
   • مثال: "او به دلیل تباه‌خو بودن، در زندگی‌اش به مشکلات زیادی برخورد."

با توجه به این نکات، "تباه‌خو" یک واژه‌ی مرکب است که باید با دقت و در سیاق مناسب مورد استفاده قرار گیرد.