داد ستاندن

معنی: داد ستاندن . [ س ِ دَ ] (مص مرکب ) حق خود گرفتن . داد ستدن :
کیست که گوید ترا نگر نخوری می
می خور و داد طرب ز مستان بستان .
ابوحنیفه ٔ اسکافی .
بشعر داد بدادیم داد ما تو بده
که ما چو داد بدادیم داد بستانیم .
مسعودسعد.
که برادر شما را دیوان کشتند ومرا بنمودند که ایشان کجایند، و در آنجا بخواهم شد تا داد فرزند خود را بستانم . (قصص الانبیاء ص 33).
داد عمر از زمانه بستانیم
جان بوام از چمانه بستانیم .
خاقانی .
نقل است که شقیق در سمرقند مجلس میگفت ، روی بقوم کرد و گفت ای قوم اگر مرده اید بگورستان و اگر کودکید بدبیرستان و اگر دیوانه اید به بیمارستان واگر کافرید کافرستان و ار بنده اید داد مسلمانی از خود بستانید ای مخلوق پرستان . (تذکرةالاولیاء عطار).
بترس ز آه دل بینوا که روز جزا
تظلم آورد و از تو داد بستاند.
سعدی .
پیداست که امر و نهی تا کی ماند
ناچار زمانه داد خود بستاند.
سعدی .
نترسد همی ز آه و فریاد خلق
خدایا تو بستان ازو داد خلق .
سعدی .
رها نمیکند ایام در کنار منش
که داد خود بستانم ببوسه از دهنش .
سعدی .
ساقی بده و بستان داد طرب از دنیا
کاین عمر نمی ماند وین عهد نمی پاید.
سعدی .
رو مسخرگی پیشه کن و مطربی آموز
تا داد خود از کهتر و مهتر بستانی .
عبید زاکانی .
شب صحبت غنیمت دان و داد خوشدلی بستان
که مهتابی دل افروز است و طرف لاله زاری خوش .
حافظ.
|| داد دادن . داد کردن . حق مظلومی از ظالمی گرفتن . خواستن حق ستمدیده ای از ستمکشی . انتصار. (منتهی الارب ).انتصاف . (منتهی الارب ) :
شغل همه برسنجی داد همه بستانی
کار همه دریابی حق همه بگزاری .
منوچهری .
گر تو زان فاسق ستانی داد من
بر تو و داد تو خوانم آفرین .
خاقانی .
ز روزگار عزیز تو آن طمع دارم
که داد من بستانی ز روزگار لئیم .
عبدالواسع جبلی .

... ادامه

446 | 0

نمایش تصویر

اطلاعات بیشتر واژه

آواشناسی:

منبع: لغت‌نامه دهخدا

معادل ابجد: 574

شمارگان هجا:

دیگر زبان ها

عربی

اعطها

تشریح نگارش (هوش مصنوعی)

کلمه "داد ستاندن" به معنی دریافت حق یا طلب خود است. این ترکیب، از دو بخش تشکیل شده است: "داد" که به معنای حق یا طلب می‌باشد و "ستاندن" که به معنای گرفتن یا دریافت کردن است.

قواعد و نکات نگارشی مربوط به "داد ستاندن":

نحوه املایی: این کلمه به صورت "داد ستاندن" نوشته می‌شود و باید توجه داشت که بین دو واژه یک فاصله وجود دارد.
گرامر: "داد ستاندن" یک فعل ترکیبی است که می‌تواند در جملات به عنوان فعل اصلی مورد استفاده قرار گیرد. به عنوان مثال:
- او حق خود را داد ستاند.
کاربرد: این عبارت معمولاً در متون حقوقی یا ادبی به کار می‌رود. استفاده از آن در محاورات روزمره ممکن است کمتر شایع باشد.
صرف فعل: "داد ستاندن" را می‌توان به صورت‌های مختلف صرف کرد. مثلاً:
- من داد می‌ستانم
- او داد می‌ستاند
اوج گیر و ساختار: این عبارت معمولاً به اشکال مختلفی در جملات به کار می‌رود و می‌توان با افزودن قیدها یا قیدهای زمانی و مکانی، جملات پیچیده‌تری ساخت.
تناسب در جملات: هنگام استفاده از "داد ستاندن"، باید به تناسب با فعل‌ها و مفعول‌ها توجه شود تا جملات به درستی مفهوم را منتقل کنند.

با رعایت نکات بالا می‌توان "داد ستاندن" را به درستی در نوشتار و گفتار به کار برد.

فرم ورود

آدرس بخش انتخاب شده

رویداد ها - امتیازات

زیر مجموعه ها

سوالات متداول