خستگی ناپذیر

کلمه "خستگی‌ناپذیر" یک صفت است که برای توصیف افرادی به کار می‌رود که از نظر جسمی یا روحی به راحتی خسته نمی‌شوند و توانایی ادامه دادن فعالیت را دارند. در این کلمه، دو بخش اصلی وجود دارد:

1. خستگی: که به معنای احساس خستگی یا عدم انرژی است.
2. ناپذیر: که به معنای نپذیرفتن یا عدم پذیرش است.

قواعد نگارشی و املایی:

1. استفاده از ویرگول: در نوشتار فارسی، می‌توان از ویرگول برای جدا کردن اجزا استفاده کرد، اما در اینجا واژه "خستگی‌ناپذیر" به عنوان یک واژه واحد در نظر گرفته می‌شود و نیازی به ویرگول ندارد.

2. هم‌نوشتگی: در این ترکیب، خط تیره (ـ) بین "خستگی" و "ناپذیر" قرار می‌گیرد (خستگی‌ناپذیر) تا نشان دهد که این دو بخش با هم یکی شده‌اند.

3. جنس و نوع: این کلمه به عنوان یک صفت به کار می‌رود و می‌تواند به نام‌ها یا عبارات دیگر که مفهوم مقاومت یا استقامت را دارند، اضافه شود.

4. قیدمعنایی: این واژه به صفت‌هایی اشاره دارد که مثبت و توصیفی هستند و معمولاً در جملات توصیفی یا تعریف فردی به کار می‌روند.

مثال در جمله:

• او فردی خستگی‌ناپذیر است که همیشه با انرژی و انگیزه کار می‌کند.

با رعایت این نکات می‌توانید از کلمه "خستگی‌ناپذیر" به طور صحیح و مؤثر استفاده کنید.