ستارالعیوب: پوشاننده ی عیب ها

امام سجاد (ع) در دعای 34، فراز 1

(وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ إِذَا ابْتُلِيَ أَوْ رَأَى مُبْتَلًى بِفَضِيحَةٍ بِذَنْبٍ) - اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ عَلَى سِتْرِكَ بَعْدَ عِلْمِكَ، وَ مُعَافَاتِكَ بَعْدَ خُبْرِكَ، فَكُلُّنَا قَدِ اقْتَرَفَ الْعَائِبَةَ فَلَمْ تَشْهَرْهُ، وَ ارْتَكَبَ الْفَاحِشَةَ فَلَمْ تَفْضَحْهُ، وَ تَسَتَّرَ بِالْمَسَاوِئِ فَلَمْ تَدْلُلْ عَلَيْهِ.

.دعای آن حضرت است به هنگام ابتلا و یا به هنگامی که کسی را به رسوایی گناهی گرفتار می‏دید. - ای خداوند، حمد باد تو را که گناهان را می‏دانی و می‏پوشانی. حمد باد تو را که بر حال درون ما آگاهی و ما را عافیت عطا می‏کنی. ای خداوند، ما همگان در پی عیب و عار بوده‏ایم و حال آنکه تو ما رابر زبانها نیفکنده‏ای، مرتکب گناهان بزرگ شده‏ایم و حال آنکه تورسوایمان نساخته‏ای.در نهان بدیها کرده‏ایم و حال آنکه تو کسی را بربدیهای ما راه ننموده‏ای.

منبع: صحيفه سجاديه، ترجمه محمد مهدي رضايي، ويراستار رضا موذن زاده، 1389، چاپ ششم، قم، نشر جمال، دعای 34 فراز 1