کوتاه آمدن

کلمه "کوتاه آمدن" یک اصطلاح در زبان فارسی است که به معنای تسلیم شدن یا کوتاه آمدن از یک موضع یا نظر است. این کلمه به صورت یک فعل مرکب به کار می‌رود و شامل دو بخش "کوتاه" و "آمدن" است. در زیر به برخی از قواعد و نکات نگارشی مرتبط با این کلمه اشاره می‌کنم:

1. نوشتن به صورت ترکیبی:

   • در نوشتار، "کوتاه آمدن" باید به صورت جدا نوشته شود و نه اینکه ترکیبی مثل "کوتاهامدن" نوشته شود.

2. استفاده در جملات:

   • این کلمه معمولا در جملات توصیفی به کار می‌رود. برای مثال: "او در مواجهه با مشکلات، کوتاه آمد."

3. توجه به زمان فعل:

   • توجه کنید که زمان جمله بر معنی کلی آن تأثیر می‌گذارد. برای مثال: "او در گذشته کوتاه آمد" به معنای تسلیم شدن در گذشته است.

4. فعل معکوس:

   • این اصطلاح می‌تواند در قالب فعل معکوس نیز به کار رود، مانند "کوتاه نیامدن" که به معنای عدم تسلیم شدن است.
5. زبان محاوره و نوشتار فارسی:
   • بسته به نوع زبان (رسمی یا محاوره‌ای) ممکن است از این اصطلاح در اشکال مختلفی استفاده شود. در زبان محاوره‌ای ممکن است به شکلی غیررسمی‌تر بیان شود.

با رعایت این نکات، می‌توانید از "کوتاه آمدن" به درستی در نوشتار و گفتار خود استفاده کنید.

1. پس از مدت‌ها بحث و جدل، بالاخره او تصمیم گرفت که از مواضعش کوتاه بیاید.
2. با وجود اینکه اصرار زیادی بر تصمیمش داشت، ولی در نهایت کوتاه آمد و به خواسته‌های دیگران احترام گذاشت.
3. در فضاهای اجتماعی، گاهی لازم است برای حفظ آرامش، از موضع خود کوتاه بیاییم.