نهى از رُهبانیت و از حرام شمردن

الإمام الصادق علیه السلام

إنَّ اللّه َ ـ تَبارَكَ وتَعالی ـ أعطی مُحَمَّدا صلي الله عليه و آله شَرائِعَ نوح وإبراهيم وموسی وعيسی عليهم السلام: التَّوحيدَ وَالإِخلاصَ وخَلعَ الأَندادِ وَالفِطرَةَ الحَنيفِيَّةَ السَّمحَةَ، ولا رَهبانِيَّةَ ولا سِياحَةَ، أحَلَّ فيهَا الطَّيِّباتِ وحَرَّمَ فيهَا الخَبائِثَ، ووَضَعَ عَنهُم إصرَهُموَالأَغلالَالَّتي كانَت عَلَيهِم.

امام صادق علیه السلام: خدای ـ تبارك و تعالی ـ شریعت های نوح و ابراهیم و موسی و عیسی علیهم السلام را به محمّد صلی الله علیه و آله عطا كرد: یكتاپرستی را، اخلاص را، شرك ستیزی را و فطرت حنیفی آسان (آیین اسلام و خداپرستی) را. رهبانیت و سیاحت، روا نیست. در این شریعت ها، چیزهای پاك و پاكیزه را حلال كرد و پلیدی ها را حرام گردانید و سختگیری ها و زنجیرهایی را كه بر گردن آنها بود، از ایشان برداشت.

منبع: الإصر: الإثم والعقوبة، وأصله من الضیق والحبس، یقال: أصره إذا حبسه وضیّق علیه (النهایة: ج 1 ص 52 «أصر»). / الغُلّ: طوق من حدید یجعل فی العنق، والجمع: أغلال (المصباح المنیر: ص 452 «غل»). أی ما كان محرّما علیهم من التكالیف الشاقّة ؛ نحو قرْض موضع النجاسة من الجلد والثوب، وإحراق الغنائم، وتحریم السبت، وذِكر الأغلال مَثَلٌ لها ؛ فكأنّهم غُلّوا عنها (مجمع البحرین: ج 2 ص 1330 «غلل»). / الكافی: ج 2 ص 17 ح 1، المحاسن: ج 1 ص 448 ح 1035، بحار الأنوار: ج 8 ص 317 ح 1.