نهى از رُهبانیت و از حرام شمردن

الإمام الصادق علیه السلام

إنَّ ثَلاثَ نِسوَةٍ أتَينَ رَسولَ اللّهصلي الله عليه و آله فَقالَت إحداهُنَّ: إنَّ زَوجي لا يَأكُلُ اللَّحمَ، وقالَتِ الاُخری: إنَّ زَوجي لا يَشُمُّ الطّيبَ، وقالَتِ الاُخری: إنَّ زَوجي لا يَقرَبُ النِّساءَ. فَخَرَجَ رَسولُ اللّهصلي الله عليه و آله يَجُرُّ رِداءَهُ حَتّی صَعِدَ المِنبَرَ، فَحَمِدَ اللّه َ وأثنی عَلَيهِ، ثُمَّ قالَ: ما بالُ أقوامٍ مِن أصحابي لا يَأكُلونَ اللَّحمَ ولا يَشُمّونَ الطّيبَ ولا يَأتونَ النِّساءَ ! أما إنّي آكُلُ اللَّحمَ وأشُمُّ الطّيبَ وآتِي النِّساءَ، فَمَن رَغِبَ عَن سُنَّتي فَلَيسَ مِنّي.

امام صادق علیه السلام: سه زن نزد پیامبر خدا آمدند. یكی از آنها گفت: شوهرم گوشت نمی خورد. دیگری گفت: شوهرم بوی خوش نمی بوید. سومی گفت: شوهرم به زنان نزدیك نمی شود. پیامبر خدا، رداكشان بیرون رفت و بر منبر شد و حمد و ثنای الهی به جای آورد و سپس فرمود: «عدّه ای از یاران مرا چه شده است كه گوشت نمی خورند و عطر نمی بویند و به زنان نزدیك نمی شوند؟! بدانید كه من، خود، گوشت می خورم و عطر می بویم و پیش زنان می روم. پس، هركه از سنّت من روی گردانَد، از من نیست».

منبع: الكافی: ج 5 ص 496 ح 5، بحار الأنوار: ج 22 ص 124 ح 94 وراجع كنز العمّال: ج 3 ص 670 ح 8415.
ولمزید من الاطّلاع على روایات اُخرى فی هذا الباب راجع تفسیر الطبری: ج 5 الجزء 7 ص 9 والدرّ المنثور: ج 3 ص 139.