زیر مجموعه ها
نهى از رُهبانیت و از حرام شمردن
licenseعنه علیه السلام
ـ في قَولِهِ تَعالی: «يَـأَيُّهَا الَّذِينَ ءَامَنُواْ لاَ تُحَرِّمُواْ طَيِّبَـتِ مَا أَحَلَّ اللَّهُ لَكُمْ» ـ: نَزَلَت هذِهِ الآيَةُ في أميرِ المُؤمِنين عليهالسلام وبِلال وعُثمانَ بنِ مَظعون، فَأَمّا أميرُ المُؤمِنين عليهالسلام فَحَلَفَ ألاّ يَنامَ بِاللَّيلِ أبَدا، وأمّا بِلالٌ فَإِنَّهُ حَلَفَ ألاّ يُفطِرَ بِالنَّهارِ أبَدا، وأمّا عُثمانُ بنُ مَظعونٍ فَإِنَّهُ حَلَفَ ألاّ يَنكِحَ أبَدا. فَدَخَلَتِ امرَأَةُ عُثمان عَلی عائِشَةَ وكانَتِ امرَأَةً جَميلَةً، فَقالَت عائِشَة : ما لي أراكِ مُعَطَّلَةً؟ فَقالَت: ولِمَن أتَزَيَّنُ؟ فَوَاللّه ِ ما قارَبَني زَوجي مُنذُ كَذا وكَذا، فَإِنَّهُ قَد تَرَهَّبَ ولَبِسَ المُسوحَ وزَهِدَ فِي الدُّنيا. فَلَمّا دَخَلَ رَسولُ اللّهصلي الله عليه و آله أخبَرَتهُ عائِشَة بِذلِكَ، فَخَرَجَ فَنادَی الصَّلاةَ جامِعَةً، فَاجتَمَعَ النّاسُ، فَصَعِدَ المِنبَرَ فَحَمِدَ اللّه َ وأثنی عَلَيهِ، ثُمَّ قالَ : ما بالُ أقوامٍ يُحَرِّمونَ عَلی أنفُسِهِمُ الطَّيِّباتِ؟! ألا إنّي أنامُ بِاللَّيلِ، وأنكِحُ، واُفطِرُ بِالنَّهارِ، فَمَن رَغِبَ عَن سُنَّتي فَلَيسَ مِنّي. فَقاموا هؤُلاءِ فَقالوا: يا رَسولَ اللّه، فَقَد حَلَفنا عَلی ذلِكَ ! فَأَنزَلَ اللّه ُ تَعالی :«لاَ يُؤَاخِذُكُمُ اللَّهُ بِاللَّغْوِ فِی أَيْمَـنِكُمْ وَلَـكِن يُؤَاخِذُكُم بِمَا عَقَّدتُّمُ الاْءَيْمَـنَ فَكَفَّـرَتُهُ إِطْعَامُ عَشَرَةِ مَسَـكِينَ مِنْ أَوْسَطِ مَا تُطْعِمُونَ أَهْلِيكُمْ أَوْ كِسْوَتُهُمْ أَوْ تَحْرِيرُ رَقَبَةٍ فَمَن لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ ثَلَـثَةِ أَيَّامٍ ذَ لِكَ كَفَّـرَةُ أَيْمَـنِكُمْ إِذَا حَلَفْتُمْ»الآية.
معصومین (ع)امام صادق علیه السلام ـ درباره آیه شریف«ای كسانی كه ایمان آورده اید! پاكیزه هایی را كه خدا برای شما حلال كرده است، حرام مشمارید» ـ : این آیه درباره امیر مؤمنان علیه السلام و بلال و عثمان بن مظعون، نازل شد. امیر مؤمنان، سوگند خورد كه شب، هرگز نخوابد؛ بلال، سوگند خورد كه همیشه روزه بگیرد عثمان بن مظعون نیز سوگند خورد كه هرگز نزدیكی نكند. [روزی] همسر عثمان ـ كه زن زیبایی بود ـ نزد عایشه آمد. عایشه گفت: چرا به خودت نمی رسی؟ گفت: برای چه كسی آرایش كنم؟ به خدا سوگند كه شوهرم از فلان و بهمان وقت با من نزدیكی نكرده است، رهبانیت پیشه كرده و پشمینه پوشیده و زاهد شده است. چون پیامبر خدا آمد، عایشه، موضوع را به ایشان گفت. پیامبر صلی الله علیه و آله بیرون آمد و مردم را به مسجد فرا خواند. مردم جمع شدند. ایشان بر منبر رفت و حمد و ثنای الهی به جای آورد و سپس فرمود: «عدّه ای را چه می شود كه چیزهای پاك و روا را بر خود، حرام می شمارند؟! بدانید كه من، شب می خوابم و نزدیكی می كنم، و روز، غذا می خورم. پس، هر كه از راه و رسم من روی گردانَد، از من نیست. آن سه نفر برخاستند و گفتند: ای پیامبر خدا! ما بر این كار، سوگند خورده ایم. در این هنگام، خداوند متعال این آیات را فرو فرستاد:«خدا، شما را بر سوگندهای بیهوده تان مؤاخذه نمی كند؛ بلكه به سوگندهایی كه [از روی اراده]، می خورید [و می شكنید]، شما را مؤاخذه می كند وكفّاره اش، خوراك دادن به ده بینوا ـ از غذاهای متوسّطی است كه به كسان خود می خورانید، یا پوشانیدن آنان، یا آزاد كردن بنده ای، و كسی كه [هیچ یك از اینها را] نیابد، سه روز روزه بدارد. این است كفّاره سوگندهای شما، وقتی كه سوگند می خورید».