منفورترینْ كارها در نزد خدا

الكافی عن عبداللّه بن محمّد عن الإمام الصادق علیه السلام

إنَّ رَجُلاً مِن خَثعَمٍ جاءَ إلی رَسولِ اللّه ِ صلي الله عليه و آله فَقالَ: يا رَسولَ اللّه ِ، أخبِرني ما أفضَلُ الإِسلامِ؟ قالَ: الإِيمانُ بِاللّه ِ. قالَ: ثُمَّ ماذا ؟ قالَ: ثُمَّ صِلَةُ الرَّحِم. قالَ: ثُمَّ ماذا؟ قالَ: الأَمرُ بِالمَعروفِ، وَالنَّهيُ عَنِ المُنكَرِ. قالَ: فَقالَ الرَّجُلُ: فَأَيُّ الأَعمالِ أبغَضُ إلَی اللّه ِ؟ قالَ: الشِّركُ بِاللّه ِ. قالَ: ثُمَّ ماذا؟ قالَ: قَطيعَةُ الرَّحِمِ. قالَ: ثُمَّ ماذا؟ قالَ: الأَمرُ بِالمُنكَرِ، وَالنَّهيُ عَنِ المَعروفِ.

الكافیـ به نقل از عبداللّهبن محمّد، از امام صادق علیه السلام ـ :مردی از قبیله خَثعَم به نزد پیامبر خدا آمد و گفت: ای پیامبر خدا ! مرا از برترین مرحله اسلام، باخبر ساز. فرمود: «ایمان به خدا». پرسید: پس از آن چیست ؟ فرمود: «آن گاه، پیوند با خویشان و صله رحم». پرسید: پس از آن چیست ؟ فرمود: «امر به معروف و نهی از منكر». آن گاه آن مرد گفت: منفورترین كار در نزد خداوند چیست ؟ فرمود: «شرك ورزیدن به خداوند». پرسید: پس از آن چیست ؟ فرمود: «بریدن از خویشان». پرسید: پس از آن چیست ؟ فرمود: «امر به منكر و نهی از معروف».

منبع: الكافی: 5 / 58 / 9، تهذیب الأحكام: 6 / 176 / 355، تنبیه الخواطر: 2 / 123، الفقه المنسوب إلى الإمام الرضا علیه السلام: 376، المحاسن: 1/454/1048 و ص 459/1064 كلاهما عن طلحة بن زید، مشكاة الأنوار: 49 و ص 167، روضة الواعظین: 399، بحار الأنوار : 74 / 96 / 30.