بیرون آوردن

معنی: بیرون آوردن . [ وَ دَ ] (مص مرکب ) بیرون بردن . برآوردن . بدر آوردن . خارج کردن . (ناظم الاطباء). برون آوردن . اخراج :
که آرد از شجر بیرون که بخشد لذت و بویش
که اندر شاخ چوب او را نگویی بارور دارد.
ناصرخسرو (دیوان چ تقوی ص 134).
اگر ناری سر اندر زیر طاعت
بمحشر جانت بیرون ناری از نار.
ناصرخسرو.
و رجوع به برون آوردن شود.
- بیرون آوردن بر ؛ خروج دادن . (یادداشت مؤلف ). شورانیدن . مسلط ساختن بقهر و غلبه : غرض تو آن بود که ملک بر من بشورانی و خاص و عام را بر من بیرون آری . (تاریخ بیهقی ).0 گفت یا امیر حکم خدای این بودکه مرا بر تو بیرون آورد و ما امروز بچشم خویش می بینیم این کار بدین عظیمی را. (تاریخ بخارای نرشخی ص 100). ببخارا مردی پدید آمده است و ولایت بر ما شوریده میدارد و قومی را برخلاف ما بیرون آورده است . (تاریخ بخارای نرشخی ص 71). رجوع به برون آوردن شود.
- بیرون آوردن کسی را از بیماری ؛ علاج نمودن . شفا بخشیدن : و بچنین تدبیرها بیرون آوردم او را ازین بیماری و بجمله علاج این کس همان بود. (هدایةالمتعلمین ص 248).
|| تشخیص دادن : اندر شناختن و بیرون آوردن که هر بیماری کدام بیماری است . (ذخیره ٔ خوارزمشاهی ). || استخراج کردن . (یادداشت مؤلف ) : و جواهر از معادن بیرون آورد. (نوروزنامه ). و زر و نقره ومس و ارزیز و سرب از کانها بیرون آورد. (نوروزنامه ). رجوع به برون آوردن شود. || تبریز؛ بیرون آوردن و از همسران خود درگذشتن به فضل . (ترجمان القرآن ) (دهار). آشکار کردن . || ابداع . (یادداشت مؤلف ). پدید آوردن : و این علم را [علم موسیقی را ] فیثاغورس حکیم بیرون آورد. (نفایس الفنون ). || برگزیدن . اختیار کردن : از میان آن قوم سه پیر بیرون آوردند خردمندتر. (تاریخ بیهقی ).

... ادامه

546 | 0

نمایش تصویر

اطلاعات بیشتر واژه

آواشناسی:

منبع: لغت‌نامه دهخدا

معادل ابجد: 529

شمارگان هجا:

دیگر زبان ها

عربی

مغرفة | سبق صحفي , مجرفة , نبأ مثير , فائدة , صفيحة , تجويف , حلج القطن , حقق فائدة كبيرة , غرف , إنفرد بنشر الخبر , أخذ بمغرفة , جوف , نزع الحب , سبق غيره في نشر الخبر

فرم ورود

آدرس بخش انتخاب شده

رویداد ها - امتیازات

زیر مجموعه ها

سوالات متداول