عجز

کلمه "عجز" به معنای ناتوانی و عدم توانایی در انجام کاری به کار می‌رود. در زیر به برخی نکات نگارشی و دستوری مرتبط با این کلمه اشاره می‌کنم:

1. نحوه نوشتار: کلمه "عجز" به صورت صحیح همین‌طور نوشته می‌شود، بدون هیچ‌گونه تغییر.

2. نوع کلمه: "عجز" نامnoun است و می‌توان آن را به عنوان اسم ناتوانی در فعالیت‌ها و وظایف مختلف به کار برد.

3. ترکیب‌ها و اشتقاقات:

   • کلماتی مانند "عاجز" (که به معنای ناتوان است) و "عجز و لابه" (که به ناتوانی و درخواست کمک اشاره دارد) از این کلمه مشتق می‌شوند.
   • می‌توانید از ترکیب‌هایی مانند "عجز از ادامه" یا "عجز در انجام" استفاده کنید.

4. جملات نمونه:

   • «او به خاطر عجزش نتوانست در مسابقه شرکت کند.»
   • «عجز او در گفتن حقیقت، باعث بروز مشکلاتی شد.»
5. مضامین مرتبط: این کلمه می‌تواند در مضامین فلسفی، ادبی و اجتماعی مورد استفاده قرار گیرد و به توصیف ناتوانی‌های انسانی و محدودیت‌ها اشاره کند.

با توجه به این نکات، می‌توانید در نگارش‌های خود به درستی از کلمه "عجز" استفاده کنید.

1. او با وجود تلاش‌های بسیار، در برابر مشکلات اقتصادی احساس عجز می‌کرد.
2. عجز انسان در برابر طبیعت گاهی اوقات به او یادآوری می‌کند که باید از آن محافظت کند.
3. در لحظات ناامیدی، عجز خود را به جای تسلیم شدن، به انگیزه‌ای برای تلاش بیشتر تبدیل کردم.